مجله آکادمی باغ کتاب

وسایل حمل و نقل: قطار

شما به احتمال زیاد قطار دیده اید. شاید قطاری در حال عبور از شهر شما بوده یا شانس سوار شدن به آن را داشته اید. قطار وسیلۀ خیلی خوبی برای مسافرت است. به خواندن ادامه دهید تا به چیزهای زیادی در مورد قطارها پی ببرید. ما به بررسی تاریخ این وسیلۀ نقلیه، دوران طلایی بخار و چیزهای زیاد دیگری خواهیم پرداخت. حالا، آماده اید که سوار این قطار بشوید و در مورد آن بیشتر بدانید؟ خوب، پس بزن بریم!

تاریخچۀ قطار بین قاره ای

اولین قطارها، فقط مجموعه ای از گاری هایی بودند که به هم وصل شده بودند. این گاری ها بر روی ریل های چوبی حرکت می کردند و معمولاً به وسیلۀ اسب، قاطر یا انسان کشیده می شدند.

حدود سال 1775، استفاده از بخار به عنوان منبع انرژی تجربه شد. تا پیش از اوایل دهۀ 1800 موتور بخار اختراع و در قطارها کار گذاشته شده بود. این کار حمل و نقل بار را آسان تر و بسیار سریع تر کرد. بریتانیای کبیر شروع به ریل گذاری کرد و هیجان و علاقۀ زیاد به این کار آغاز شد و ادامه پیدا کرد. به این ترتیب، مردم و کالاها به مکان های جدید و هیجان انگیز حمل می شدند.

تا فرا رسیدن دهۀ 1860، ایدۀ استفاده از قطار راه خود را به سمت ایالات متحده باز کرده بود. در این کشور، قطارها برای حمل غلات کشاورزان به کارخانه ها استفاده می شدند. در ادامه، کسب و کار صاحبان راه آهن رونق گرفت و به فاصلۀ کوتاهی این افراد ثروتمند خواستار این بودند که قطار را در تمام فاصلۀ موجود تا سواحل اقیانوس آرام، پیش ببرند.

دو شرکت به نام های یونیون پاسیفیک[1] و سنترال پاسیفیک[2]، امتیاز انجام این کار بسیار بزرگ را بدست آوردند. این دو شرکت شروع به ریل گذاری از اوماها[3] و نبراسکا[4] (به سمت غرب) و از شمال کالیفرنیا[5] (به سمت شرق) کردند. برنامه این بود که در قسمت مرکزی به هم برسند.

برای ریل گذاری صدها مایل راه آهن، از هزاران کارگر مهاجر استفاده شد. آنها در تمام شرایط آب و هوایی و در زمین های ناهموار کار می کردند و برای باز کردن مسیرها بخشی هایی از کوه های بزرگ را منفجر می کردند. این کار شش سال طول کشید و عدۀ زیادی جانشان را از دست دادند تا اولین راه آهن بین قاره ای کامل شد.

جشن بسیار بزرگی برای رسیدن دو مسیر خط آهن به یکدیگر برنامه ریزی شده بود اما هر دو نفری که رییس این دو شرکت راه آهن بودند، تقریباً به جشن نرسیدند! کارگران خشمگین یونیون پاسیفیک قطار توماس دورانت[6] را با زنجیر به ریل ها بسته بودند و پول سه ماه کارشان را که شرکت به آنها بدهکار بود، مطالبه می کردند. از طرف دیگر، قطار لیلند استنفورد[7] (رییس شرکت سنترال پاسفیک) به این دلیل که کارگران متوجه نشدند که لوکوموتیو او با سرعت به الواری که روی ریل جا مانده بود نزدیک می شود، از خط خارج شد.

با وجود تمام مشکلات، در تاریخ 10 می 1869، آخرین میخ (میخ طلایی) کوبیده شد و این دو ریل راه آهن رسماً به یکدیگر متصل شدند.

بیندیشید: طول سیستم راه آهن در ایالات متحده فقط بین سال های 1870 تا 1916، از 85295 به 394289 کیلومتر (53000 تا 245000 مایل) رسید.

دوران طلایی بخار

به دلیل به عیب و نقص بودن موتور بخار، قطارها راه خود را در تمام دنیا باز کردند. انبوه مردم به سمت استفاده از این روش جدید برای مسافرت روی آوردند، زیرا قطار سریعتر و هزینۀ آن بسیار پایین تر بود. بعضی از معروفترین قطارها موجب رشد و توسعۀ این روش جدید شدند که گردشگران برای دیدن جهان انتخاب کرده بودند. ملاحظه کنید:

1883- قطار اورینت اکسپرس[8] (قطار سریع السیر شرق)، یک قطار مجلل برای مسافران بود. این قطار بین فرانسه و ترکیه (با عبور از 13 کشو) در تردد بود.

1928 تا 1963- قطار فلایینگ اسکاتسمن[9] (اسکاتلندی در حال پرواز) مسافران را بدون توقف از لندن به ادینبورگ حمل می کرد. سرعت این قطار می توانست به بیش از 130 کیلومتر در ساعت (80 مایل در ساعت) برسد.

1916- راه آهن سراسری سیبری[10] به عنوان طولانی ترین خط آهن مورد توجه قرار گرفت. این راه آهن از شهر سن پترزبورگ[11] تا شهر ولادی ووستوک[12] در روسیه که حدود 9000 کیلومتر (5592 مایل) است، ادامه دارد.

1938- قطار مالارد[13] سریعترین قطار این دوران بود. سرعت این قطار می توانست به 202 کیلومتر در ساعت ( 125 مایل در ساعت) برسد. این قطار بین لندن و یورک[14] در تردد بود.

بیندیشید: دو قطاری که بین این قطارها همچنان فعال هستند کدامند؟ پاسخ را در قسمت حقایق عجیب و غریب بیشتر پیدا کنید.

یک قطار بهتر

امروزه انرژی قطارها دیگر با بخار تأمین نمی شود. این نوع قطارها با روشی سریعتر و کارآمدتر برای به حرکت درآوردن موتور، یعنی استفاده از سوخت دیزل و الکتریسته، جایگزین شده اند. ملاحظه کنید:

حقایقی دربارۀ قطارهای دیزلی

  • حدود دهۀ 1930، آغاز جایگزینی سوخت دیزل با موتور بخار بود.
  • در سال 1957، قطار سریع السیر اروپا[15] که یک قطار دیزلی سوپر بود، کشورهای هلند، سوییس، ایتالیا، فرانسه و آلمان را به یکدیگر مرتبط کرد.
  • امروزه قطارهای باری همچنان از سوخت دیزل برای کشیدن و جابجایی محموله های بزرگ استفاده می کنند.

بیندیشید: درازترین قطار باری چند «واگن» داشت؟

حقایقی دربارۀ قطارهای برقی

  • دهۀ 1950 شاهد ظهور قطارهای برقی بود.
  • نخستین قطارهای برقی پرقدرت در اروپا اختراع شدند. سرعت این قطارها می توانست به 128 کیلومتر در ساعت (80 مایل در ساعت) برسد.
  • در سال 1964، ژاپن قطارهای تندرو (Bullet Train) را اختراع کرد. این قطارهای سریع السیر می توانستند با سرعت 209 کیلومتر در ساعت (130 مایل در ساعت) حرکت کنند.
  • در سال 1982، دو شهر پاریس و لیون در فرانسه به وسیلۀ قطار تندرو ت ژ و[16]، به یکدیگر متصل شدند. این لوکوموتیو پرقدرت قادر بود با سرعت متوسط 270 کیلومتر در ساعت (168 مایل در ساعت) حرکت کند.

بیندیشید: سرعت قطارهای ت ژ و مدرن چقدر است؟

حقایق عجیب و غریب بیشتر

ما هنوز با صدای چاگ چاگ قطار همۀ قسمت های جالب و سرگرم کننده را پشت سر نگذاشته ایم! این هم پاسخ سؤالات قسمت بیندیشید. ملاحظه کنید:

آیا می دانستید که ...

  • در حال حاضر، قطار اورینت اکسپرس و قطارهای سراسری سیبری هنوز هم در حال فعالیت هستند؟
  • درازترین قطار باری 660 واگن داشت و 16 موتور آن را می کشیدند؟
  • قطارهای ت ژ و امروزی می توانند به سرعت 299 کیلومتر در ساعت (186 مایل در ساعت) برسند!

حالا که تمام این حقایق جالب و شگفت انگیز را یاد گرفته اید، می توانید بروید و خانواده و دوستانتان را با دانشی که تازه کسب کرده اید، تحت تأثیر قرار دهید.

منبع: scienceforkidsclub (2020)

ترجمه: آکادمی کودک باغ کتاب تهران

 

[1] Union Pacific

[2] Central Pacific

[3] Omaha

[4] Nebraska

[5] Northern California

[6] Thomas Durant

[7] Leland Stanford

[8] The Orient Express

[9] The Flying Scotsman

[10] The Trans-Siberian Railway

[11] St. Petersburg

[12] Vladivostok

[13] The Mallard

[14] York

[15] Trans-Europe Express

[16] Train a Grande Vitesse (TGV)


 

نظرات کاربران

در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.