دستگاه عصبی

ویکی آکادمی | دستگاه عصبی، بزرگراه اطلاعاتی طولانی است که مغز برای ارسال دستورالعمل‌ها و گرفتن بازخوردها از آن استفاده می‌کند. این دستگاه از میلیاردها سلول عصبی (نورون) به‌هم پیوسته ساخته شده که رشته‌های عصبی را می‌سازند. رشته‌های عصبی، دسته‌هایی کابل مانند هستند که در بافت‌هایی متصل به‌هم پیچیده شده و پالس‌های الکتریکی را در سرتاسر بدن منتقل می‌کنند.

دستگاه عصبی مرکزی شامل مغز و طناب نخاعی است. مغز یک انسان بالغ حدود ۱۰۰ میلیارد نورون و تریلیون‌ها گلیال دارد؛ گلیال سلولی حامل دستورات عملکردهای حمایتی مانند انتقال مواد مغذی است. طناب نخاعی یک مجموعه لوله‌ای بلند از بافت‌های عصبی است که به سمت پایین ستون فقرات می‌رود.

دستگاه عصبی پیرامونی در ادامه دستگاه عصبی مرکزی امتداد می‌یابد و دارای دوازده جفت عصب مغزی است که از مغز بیرون آمده و عموما به سر و گردن می‌روند. این دستگاه، همچنین سی و یک جفت عصب نخاعی دارد که از طناب نخاعی به سایر نقاط بدن متصل می‌شود. دستگاه عصبی خودگردان، بخشی از دستگاه عصبی پیرامونی است که عملکردهای وسیعی از ضربان قلب گرفته تا اندازه مردمک چشم را، بدون نیاز به هوشیاری کنترل می‌کند.